Leo Foundation bestuurslid Laura Bertola werkt samen met dr. Uma Ramakrishnan en andere wetenschappers aan het National Centre for Biological Sciences (NCBS) in Bangalore, India, en bezocht het instituut in april en mei. In deze groep is er grote belangstelling voor het toepassen van genetische technieken om het lot van kleine en geïsoleerde populaties beter te begrijpen. Vanuit Leo wordt dit project gesteund door WWF INNO.
In de loop van deze zomer zullen we, in de context van deze samenwerking, nieuwe data genereren van verschillende leeuwenpopulaties. Hierbij richten we ons voornamelijk op populaties in West- en Centraal-Afrika, aangezien deze populaties onder grote druk staan en er het risico bestaat op uitsterven. Deze gegevens kunnen ons inzicht geven in de kwetsbaarheid van deze populaties en helpen strategieën te bepalen om hun diversiteit te behouden.
Op veel plekken wordt wildlife steeds meer teruggedrongen tot beschermde gebieden, en de connectiviteit daartussen is vaak beperkt. Deze populaties lopen het risico diversiteit te verliezen: na verloop van tijd worden individuen binnen een populatie steeds meer aan elkaar verwant. En delen van het DNA die geassocieerd zijn met bepaalde aandoeningen kunnen tot uiting komen. De negatieve gevolgen hiervan worden inteelt (“inbreeding depression”) genoemd. Dit vormt een risico voor het voortbestaan van dergelijke populaties.
Op dit moment wordt het succes van beschermingsprogramma’s vaak beoordeeld door naar het aantal individuen, of de populatiegrootte, te kijken. Hoewel een groei van de populatie inderdaad een belangrijk aspect is, betekent dit niet automatisch het herstel van genetische diversiteit. Dus, zelfs als het aantal individuen is toegenomen, kunnen we nog steeds te maken hebben met een uiterst kwetsbare populatie.
Er zijn verschillende interventiemethoden die natuurbeschermers gebruiken om deze problemen tegen te gaan. Bijvoorbeeld, het verplaatsen van individuen tussen beschermde gebieden om natuurlijke connectiviteit na te bootsen. In de meest extreme gevallen, als een populatie zonder dergelijke interventie zou uitsterven, wordt dit ‘genetic rescue’ genoemd.Translocaties, of herintroducties in gebieden waar leeuwen recentelijk zijn uitgestorven, kunnen bijdragen aan het terugbrengen van kwetsbare populaties, het herstellen van connectiviteit en ecologische functies. We werken samen met diverse partners om hiervoor goede strategieën te ontwikkelen.
Leave a Comment